بابا فرشید برای من کیک خوبه؟

تو یک کافی شاپ نسبتاٌ با کلاس نشسته بودیم ، با نور ملایم شمع تو یک فضای رمانتیک و شاعرانه و لایت موزیک گوش نواز و ... و تو اولین هدیه آشناییمون رو همونجا بهم دادی و گفتی این یادگاری رو می خواهی همیشه بعنوان نماد عشقمون حفظش کنم. گفتی می خواهی همیشه باهام بمونی ، گفتی می خواهی آینده مون ، دنیای کوچک و قشنگمون و رویاهای شیرینمون را فقط باهم بسازیم . همیشه کنار هم ، همیشه به یاد هم و با هم . گفتم تا همیشه؟... گفتی نه نشد ! با هم موندن که دیگه تا نداره... فقط بگو هستی ... ؟ گفتم ، هستم!...
از اون عصر چهارشنبه درست 5 سال و 2 ماه و 3 هفته و 3 روز و 18 ساعت و ... می گذره! تو هستی ... من هم هستم... تو ماندی... من هم ماندم... با یک دنیا قشنگی و نغمه های خوش زندگی و تنها تک ستاره آسمون آبی دلمونهمه زندگیمون ، آندیا ...
حالا می خواهم بگم بازهم بمون ... ، باز هم می مونم ... کنار هم ، برای هم تا فرشته کوچولوی گلچهره مون رو به اوج خوشبختی برسونیم، تا نهایت ... با زهم بگو تا ...نداره! باز هم بگو...
بابا فرشید عزیز تولدت مبارک دنیا را برایت  شاد شاد و شادی و سلامتی و موفقیت را برایت دنیا دنیا آرزومندیم. / آندیا و مامانش

+  نوشته شده توسط در  پنجشنبه ۳۱ خرداد ۱۳۸٦    -  نظرات شما ()

چندروز پیش سارا جون مامان پگاه و پارسا و قبل از اون هم نگین جون من رو به بازی آرزو ها دعوت کرده بودن که از صمیم قلب آرزو می کنم به همه آرزو های قشنگشون برسند. راستش آرزو های من اینقدر زیادن که نمی دونم چطوری میشه تو یک پست بهشون اشاره کنم ولی دیدم بهتره فقط چند تا از مهمترین هاشون رو اینجا قید کنم.
* بزرگترین آرزوم اینه که همه عزیزام رو در صحت و سلامت کامل و در اوج موفقیت ببینم مخصوصاٌ مامانی (مامان خودم) که زحمت نگهداری آندیا از بدو تولد به گردن ایشون بوده
*دومین آرزوم اینه که در پرورش و بالندگی خورشید زندگیمون ، آندیا موفق باشم دلم می خواد تمام قشنگیها و خوبیهای دنیا تو وجودش خونه کنه ، دلم می خواد هرگز کاری در مورد این عزیز دل نکنم که موجب پشیمونیم بشه و هیچ کوتاهی در حقش نکنم که از بابتش افسوس بخورم. دلم می خواد وقتی بزرگ میشه تمام آرزو های تحقق نیافته ام تو وجود آون جامه عمل بپوشه ، دلم می خواد تو خوشبختی و کامفیروزی غرق باشه ، دلم می خواد هیچوقت غم به دلش راه پیدا نکنه ، دلم می خواد ، فقط روی خوش زندگی رو تجربه کنه ، دلم می خواد ...
* سومین آرزوم اینه که آقای همسر در کارش موفق باشه و همیشه سلامت و با احساس و خانواده دوست مثل حالاش باشه
* یک آرزوی دیگه هم برای خاله جی دارم : سنگ صبورم ، یار دلتنگی ها و شادیهام ، رویای کودکی و دیروز و امروزم ، دوست دارم همینطور پله های ترقی رو طی کنی و تو زندگی به هرچی می خواهی برسی شاید امروز نه فردا نه ، فردای بس فردا
*یک عالم آرزوی دیگه ام هم بمونه واسه خودم

حالا هر کی تا حالا تو این بازی شرکت نکرده با دعوت و بی دعوت ، خودش با زبون خوش بیاد تو بازی شرکت کنه ، حالا هی ناز کنین

+  نوشته شده توسط در  چهارشنبه ٢۳ خرداد ۱۳۸٦    -  نظرات شما ()

تو یک مقاله خونده بودم که بچه ها دست کم تا یکسالگی نمی تونن با هم همبازی بشن و رابطه عاطفی خاصی بینشون ایجاد نمیشه و فقط برای بازی با والدینشون تمایل نشون میدن چند روز پیش که آندیا رو برده بودم پارک چند تا بچه داشتن با جیغ و داد دنبال هم می کردن . آندیا هم با دقت بازی اونها رو نگاه می کرد و از ذوق جیغ می زد و دسدسی می کرد بعد سعی کرد با در آوردن صداهای مختف توجه اونها رو به خودش جلب کنه و نهایتاٌ بچه هارو کشید سمت خودش و می خواست یکجوری باهاشون حرف بزنه ، دستشون رو می گرفت ، به صورتشون خیره می شد تا اونها هم بهش توجه کنن بعد خوراکیهاشونو گرفت و اسباب بازی خودشو بهشون تعارف کرد و خلاصه حسابی از دیدن بچه ها به وجد اومده بود . نمی دونم چه احساسی می تونست نسبت به بچه های بزرگتر از خودش داشته باشه ولی ظاهراٌ دلش می خواست هر کاری اونها می کنن تکرار کنه
آخر سر هم عسلم می خواست رو چمن ها باهاشون توپ بازی کنه. همش می خواست من دستهاشو بگیرم که دنبال توپ بریم و یک لگد کوچولو که به توپ می زد خودش از شادی و ذوق جیغهایی می کشید که نگو! بالا خره هم شیطنت خانوم کار دستش داد و دستش گرفت به خار گلها و خراشیده شد
تو دنیای پاک و بی ریای بچه ها همه چیز از طریق تجربه لمس میشه. تجربه هم تنها معلمیه که اول امتحان می گیره بعد درس میده الهی فدات شم شیرین عسلم. تجربه تلخی بود نه؟

وقتی گلی ، باید هم بین گلها باشی

برای اولین بار آندیا نفش عمیق کشیدن رو تجربه کرد

جمعه آندیا رو برده بودیم رستور ان سنتی کنار آبشار مصنوعی بچه ام از صدای آب و طبیعت چنان ذوق زده شده بود که همش آواز می خوند.

فقط ببینین چی به روز لیوان ها اومد!

تا حالا شده کل محتویات کمدتونو ظرف 5 دقیقه روی زمین ببینین؟ برای ما که تا حالا پیش نیومده!

نمی دونم چرا آندیا تازه گیها اینقدر به تلویزیون علاقه پیدا کرده بعضی برنامه ها رو خیلی دوست داره حتی وقتی صدای آهنگ آرم برنامه رو می شنوه چهار دست و پا میاد سمت تلویزیون و اینقدر شستی هارو فشار میده تا صدای تلویزیون رو زیاد کنه تا1000 وقتی بهش بگیم آندیا نه نه نه (یعنی که کار اشتباهی کردی و ادامه نده) اگه به نفعش نباشه اصلا گوش نمیده یا بهمون میخنده که دیگه چیزی نگیم.

+  نوشته شده توسط در  یکشنبه ٦ خرداد ۱۳۸٦    -  نظرات شما ()