آندیا و فاطمه جون و کیمیا کوچولو که بزودی صاحب یک برادر تپلی میشه ...

عسلک ما اینقدر نانای کرد دیگه حسابی خسته شد ... بعد به هر کس که نگاهش نمی کرد یا مشغول صحبت بود یک شکلات می داد و میگفت دسدسی و با دستش هم نشون می داد که باید دست بزنین ... شیطونک دوست داره همش بهش توجه بشه

گلهای همیشه خندون .... با خنده تون دنیامون رو خندون می کنین ...

+  نوشته شده توسط در  دوشنبه ٢۸ آبان ۱۳۸٦    -  نظرات شما ()

اول صبح که پشت میز نشستم و یک نگاه به دور وبرم کردم ، خودم از وضعیت موجود شرمنده شدم .... چرا ؟.... وسایل آندیا خانوم که پشت سرم قطار شده بود و صندلیم از یک حدی عقب تر نمی رفت ،سه طرف دیگه میز هم وسایل بازی و تحریر و کاغذ و موشک کاغذی و ... همینطور دور وبرم پخش و پلا بود و آندیا هم سرحال وپر انرژی از این اتاق به اون اتاق برای خودش یک تور داخلی راه انداخته بود و هر جا می رفت یک چیزی هم با خودش می آورد . من هم گذاشتم که بچه ام هرچقدر می خواد اعلام استقلال کنه ...نه که میگن اینطوری بچه روابط اجتماعیش قوی میشه... ، من هم تصمیم گرفتم تعارف و رودربایستی رو کنار بگذارم و اصلا امر و نهی الکی به دخملی نکنم. آندیا هم خیلی راحت به همه جا سرکشی می کرد و هر اتاقی هم که درش رو بسته می دید اینقدر در می زد که بالا خره یک در رو برایش باز کنه ، بعد یک چرخی تو اتاق می زد و می رفت ... شده بود عین بازرسهای ویژه ... می خواست ببینه کی کار می کنه ، کی کم کاری می کنه ...

بعداز ظهر هم قراره با عسلی بریم تیراژه سرزمین عجایب ، که با بقیه شیطونکهای وبلاگی حسابی خوش بگذرونن ... چه پوستی ازم کنده بشه تا شب که بریم مهمونی ... 

خلاصه هر کس فکر میکنه محیط کارش داره خسته کننده و یکنواخت و کسالت آور میشه بگه تا بهش یک راه حل تضمینی ارائه کنیم ...

کسی وام و مساعده نمی خواد ... بچه ام خیلی دست و دلبازه ها ...

+  نوشته شده توسط در  پنجشنبه ٢٤ آبان ۱۳۸٦    -  نظرات شما ()

از هفته پیش میخواستیم یک اسباب بازی جالب برای آندیا بخریم که برایش متفاوت باشه در ضمن مناسب این سنش هم باشه ولی نمی دونم چرا به نتیجه ای نرسیدیم. فکر کردیم کفش و کلاه و لباس و ... که دیگه به حد غایت داره ... و تا چند سال آینده بی نیاز از پوشاک و چیزهای مشابه ، اتاقش هم که دیگه اصلا جایی برای اسباب بازیهای تکراری نداره مگه یکسری اسباب بازیهای کمک آموزشی که الان بدردش میخوره و چون علاقه خاصی هم به لگو و مکعبهای با اشکال هندسی و سازش داره فکرکردیم قطعا از اسباب بازیهای اینچنینی خوشش میاد ولی فکر ما کجا و آنچه رخداد کجا ... روز جمعه که با خاله جی وعمولی رفتیم برای خانوم یک چیز مناسب بگیریم و لی بجایش دوجفت جوراب خوشگل و یک کفش ورزشی مامانی و یک کلاه مموشی خریدیم .... (هر دفعه میگم دیگه این آخریشه ها و لی نمی دونم چرا نمیشه) بابا جونش هم که بدتر از من...

روز بعد هم همینطوری اتفاقی یک لباس خوشگل دیدیم .... وایییییییییی چه لباسهایی داشت (دختر دارها می دونن من چی میگم ) باز رفتم یک لباس خیلی تی تیش خریدم ، حالا یکی نیست بگه اینهمه لباس که به سرعت برق و باد هم کوچک میشه کی قراره بپوشه ...

دیروز با مامانیش رفتیم که بالاخره پروژه نیمه تمام رو بعد از یکهفته به نتیجه برسونیم ، اینبار یک جفت دستکش خیلی قشنگ صدادار خریدیم ...

آخرش هم روز دخملک مخملی رسید و هیچی به هیچی ، ببینیم امروز میشه از خجالتشون دراومد ...

میگم ما بچه بودیم هم از این خبرها بوده ؟... روز ملی که دیگه قطعا نداشتیم...

کاش میشد یکبار دیگه کودکی رو تجربه کرد ، یا همیشه کودک ماند و با یک بادبادک خندید و به یک عروسک دل بست و با یک همبازی شاد بود...

+  نوشته شده توسط در  دوشنبه ٢۱ آبان ۱۳۸٦    -  نظرات شما ()

این عکس نه چندان جدید رو برای دل خودم گذاشتم ، چون مال موقعیه که آندیا هم حرف گوش کن بود هم خیلی خوب غذا می خورد که البته زمان خیلی دور هم نیست ها ...  (هی هی هی ) ، اصلا کاش بچه ها برزگ نمیشدن ...

شیطونک عسلی ما همیشه خوش خنده بوده و از وقتی بدنیا اومد اولین چیزی که یاد گرفت لبخند بود ، اونهم با یک برق مخصوص تو چشمهایش که پر از شیطنت و کنجکاوی کودکانه است. برای خندوندنش هم کار چندانی لازم نیست فقط کافیه یک کم بهش توجه کنیم ... ولی این روزها برای انجام بعضی کارها که اغلب خودش هم میدونه که مجاز به انجامش نیست خیلی پافشاری میکنه و این موضوع باعث شده غذا خوردن رو هم به بازی بگیره و موقع غذا خوردن هم ترجیح میده با مخلوط کردن محتویات بشقاب همه و خندون ما همه چیز رو ماست مالی کنه (اینجا از ایهام استفاده کردم... ماست مالی به معنای واقعیش...) و خلاصه بعد از کلی خنده و قهقهه سر میز غذا هر چی تو بشقابش بود پخش و پلا می کنه و می ره سراغ یک کار دیگه ، بعد هم از شدت خستگی بعد از یک تلاش خستگی ناپذیر برای جابجایی اثاثه منزل از این اتاق به اون اتاق خانوم نشسته خوابشون می بره .... حالا می فرمایین  با این وروجک حرف شنو و خوش اخلاق چکار کنیم

+  نوشته شده توسط در  دوشنبه ۱٤ آبان ۱۳۸٦    -  نظرات شما ()