- بهتره آدم اصلا غذا درست نکنه تا اینکه بعد از کلی صرف وقت برای تهیه مواد لازم و پخت و پز از آشپزخونه بیاد بیرون و ببینه وروجک کنجکاوش رفته سراغ ظرف شکلات خوری و کف زمین پر شده از کاغذهای رنگی و نایلونی شکلات و گززززززز ...
- بهتره آدم اصلا وقت گرانمایه و کمیابش رو برای خرید کفش و لباس تو پاساژهای کوچک و بزرگ برای یک عروسک پر ناز و غمزه و بهانه گیر صرف نکنه تا اینکه قبل از رفتن به یک مهمانی رسمی ، نیم وجبی با یکدندگی و سماجت بره یک لباس رنگ و رو رفته با دکمه های آویزون که به سختی تو تنش می ره بیاره و پدرش هم در کمال خونسردی برای حفظ آرامش و جلوگیری از طنش های احتمالی!!! بگه بهتره هر چی دوست داره بپوشه!!!
- بهتره آدم اصلا به سرش نزنه یک وقت قبل از وروجک پر انرژی و پر تحرکش بره تو رختخواب ، تا اینکه مجبور باشه هر چند دقیقه مثل ترقه از جایش بپره ! که چی ؟ ؟ که وروجکش جفت پا پریده رو شکمش ! یا دمر افتاده رو سرش ! یا با لگد کوبیده تو دماغش ! یا ... بازم بگم؟؟
- بهتره آدم هیچوقت هوس فیلم دیدن نکنه تا اینکه تو نود دقیقه 45 بار آب بیاره! 35 بار تا دستشویی بره و برگرده ! 25 بار به یک فسقلی سخت کوش بگه چشم! الان میامممممم! 15 بار به صورت گرد و خوشگل یک نیم وجبی کنجکاو خیره بشه و بگه لطفاٌ از جلوی تلویزیون برو کناررررررر! و n مرتبه به یک کوچولوی باهوش و زبل بگه لطفاٌ این کارو نکن و به این دست نزن و اونو بلند نکن و ازاون بالا بیا پایین و یک کم آرومتر سر و صدا کن!!!!
- بهتره آدم از اول بگه نع! تا اینکه وقتی به یک شیطونک بازیگوش اجازه شراکت و همکاری می دی بعد از یکساعت بازی بازی! با جدیت بگه کی گفت به خمیرها دست بزنی مگه خودت نگفتی من هم میتونم پیراشکی درست کنم! شما از آشپزخونه برو بیرون!!!!
- بهتره آدم تو یک صبح تعطیل تا هر وقت که وروجکش می خوابه از رختخوابش جم نخوره! تا اینکه برای جبران مافات بخواد کله سحر مشغول کار بشه و وروجک بلافاصله سرش رو از کنار میله های تختش بیاره بالا و بگه : حالا که صبح شده بریم پارک سرسره بازی!!!!
- بهتره آدم از هر کار تازه و هر حرف شیرین و هر لحظه بودن با یک فرشته کوچولو که همیشه غافلگیرش میکنه کمال لذت رو ببره و اجازه بده تمام هم و غمش بشه رسوندن این نازپرورده به چیزی که می دونه حق اونه و سهم اونه از آینده و زندگی تا اینکه بذاره سستی و کاهلی بهش چیره بشه!!!!


+ نوشته شده توسط

در چهارشنبه ۱٢ اسفند ۱۳۸۸ -
نظرات شما ()