تحولی دیگر

دیشب دختر قشنگم اصلاٌ خیال نداشت بخوابه. از خانه مامانی اینها که راه افتادیم بعداز خداحافظی و بای بای کردن

(آخه شیطونکم یاد گرفته با تکان دادن دست خداحافظی کنه) عسل خانوم خوابیدن ولی به محض اینکه رسیدیدم خانه ، از خواب بیدار شدن و تا ساعت 2.30 شب هم سرحال و قبراق مشغول بازی آواز خواندن و تمرین اپرا بودن

بعد هم بابایی خواب آلو را مجبور کردن که نصفه شبی دور خانه برایش تور بگذارن و بعد از سان دیدن از کل اتاقها و اسباب و اثاثیه ریز و درشت ، عسل خانوم باز هم خسته نشدن و ترجیح دادن تو بغل بابایی با دو تا پای مبارک کلیدهای برق را آنقدر خاموش و روشن کنند تا کاملاٌ از نحوه تاریک و روشن شدن اتاق سر در بیارن

آخر سر هم من بابا فرشیدش مجبور شدیم اسباب بازیهایش را بریزیم دورش و با چشمان نیمه باز به سختی در حال چرت زدن مراقبش باشیم. نهایتاٌ نمی دونم ما زودتر خوابیدیم یا... ما زودتر